54. Το σχολείο μου

Το σχολείο μου βρίσκεται στη Βυρώνεια Σερρών και το όνομά του είναι «Γυμνάσιο Βυρώνειας». Η αυλή του είναι πολύ μεγάλη. Έχει ένα γήπεδο βόλεϊ, μπάσκετ και ποδοσφαίρου. Το εσωτερικό του σχολείου έχει παγκάκια για να καθόμαστε τα παιδιά των τριών τάξεων καθώς και δύο γραφεία δασκάλων. Στον πάνω όροφο είναι το Λύκειο. Εκεί υπάρχουν τρεις τάξεις, μια αίθουσα πληροφορικής, τεχνολογίας και προβολών. Αγαπάω πολύ το σχολείο μου!!!

Μια μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου

53. Γιορτή του Αγίου Πνεύματος και της Πεντηκοστής, της Δήμητρας Τρομπούκη

Μπορεί για πολλούς η γιορτή του Αγίου Πνεύματος να έχει συνδεθεί με το τριήμερο ξεκούρασης, ωστόσο η Κυριακή, μέρα της Πεντηκοστής αποτελεί μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Όπως και η Δεύτερη μέρα του Αγίου Πνεύματος είναι εξίσου σημαντική, γιατί γιορτάζουμε το Άγιο Πνεύμα, το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας που αποτελεί τον Πατέρα και τον Υιό. Τον Τριαδικό Θεό του Χριστιανισμού.

Κατά την Καινή Διαθήκη είναι η Πεντηκοστή μέρα από την Ανάσταση και δέκα μέρες από την ανάληψη του Ιησού Χριστού. Τότε ήταν που εμφανίστηκε το Άγιο Πνεύμα με μορφή φωτιάς σαν φλόγες πάνω στα κεφάλια των μαθητών του.

Ο λόγος που το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε με τη μορφή πύρινων φλογών ήταν για να δείξει ότι Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα είναι ομοούσιοι και ότι το κήρυγμα των Αποστόλων έχει διπλή έννοια: να φωτίζει τους πιστούς και να παραδίδει τους άπιστους στη φωτιά. Γιορτάζετε πάντα Κυριακή...

Επειδή όμως οι Άγιοι πατέρες θεώρησαν καλό να τιμήσουν το μεγαλείο του πανάγιου και Ζωοποιού Πνεύματος το γιορτάζουμε την άλλη μέρα της Πεντηκοστής γι' αυτό πέφτει πάντα Δευτέρα όπου επαναλαμβάνεται ομοίως όλη η ακολουθία της Πεντηκοστής...

Φέτος η γιορτή του Αγίου Πνεύματος είναι 17 Ιουνίου!!

Δήμητρα Τρομπούκη

Μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου

52. Το κάψιμο του Ιούδα, της Χριστίνας Παπάζογλου

Το κάψιμο του Ιούδα είναι ένα έθιμο που το κάνουμε κάθε χρόνο στο χωριό μου, το Γόνιμο Σερρών, εκτός από φέτος (λόγω πένθους). Οι υπεύθυνοι της εκκλησίας ή ακόμα και οι κάτοικοι του χωριού φτιάχνουν ένα ανθρώπινο ομοίωμα γεμισμένο με ξύλα και άχυρα και την Ανάσταση έξω από τον χώρο της εκκλησίας, μόλις πει ο παπάς το «Χριστός Ανέστη» και αρχίσουν τα πυροτεχνήματα, οι καμπάνες και οι πυροβολισμοί, βάζουν φωτιά και καίνε τον Ιούδα.

Χριστίνα Παπάζογλου

Μαθήτρια της Β΄ Γυμνασίου

51. Ένας αγώνας - ένα όνειρο, της Αναστασίας Μπιτζανέρη

Την Κυριακή 07/04/2019 μου δόθηκε η ευκαιρία να πάω στο γήπεδο της Τούμπας και να παρακολουθήσω τον αγώνα ΠΑΟΚ-ΠΑΣ ΛΑΜΙΑ. Ήταν υπέροχα! 

Ο αγώνας ξεκινούσε στις 19:30 αλλά εμείς ήμασταν έξω από το γήπεδο από τις 17:30. Για αρχή καθίσαμε για καφέ σ’ ένα μαγαζί εκεί κοντά και στις 18:00 μπήκαμε μέσα για να βρούμε θέσεις και να δούμε το ζέσταμα που έκαναν οι παίκτες. Πρώτοι βγήκαν οι παίκτες του ΠΑΟΚ. Μόλις βγήκαν αρχίσαμε όλοι μαζί να χειροκροτούμε. Όμως, όταν βγήκαν οι παίκτες της Λαμίας ξεκίνησαν οι βρισιές. Κατά τη διάρκεια του ματς δεν μπορούσες να ακούσεις τίποτα άλλο παρά μόνο τα συνθήματα των φιλάθλων. Ευτυχώς εκεί που καθόμασταν εμείς μπορούσαμε να δούμε καθαρά όλα τα γκολ και ήταν πραγματικά συναρπαστικό!

Μόλις τελείωσε ο αγώνας βγήκαμε με δυσκολία από το γήπεδο και καθίσαμε για να φάμε σ’ ένα μαγαζί μέχρι να φύγουν τα περισσότερα αυτοκίνητα, για να μην έχει κίνηση. Τέλος, γυρίσαμε σπίτι χωρίς κάποιο πρόβλημα και κοιμηθήκαμε αμέσως. Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα!

Αναστασία Μπιτζανέρη 

Μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου

50. Φωτογραφίες, του Σταμάτη Αλεξόπουλου

Σταμάτης Αλεξόπουλος

Μαθητής της Α΄ Γυμνασίου

49. Ο ελεύθερος χρόνος παλιά και σήμερα, του Απόστολου Μανασσή

Το παιχνίδι είναι το πιο ωραίο πράγμα για τα παιδιά, γιατί τα κάνει να αθλούνται και να σκέφτονται πιο γρήγορα.

Στα παιδικά χρόνια του μπαμπά μου, τα παιδιά τις μέρες διάβαζαν μόνα τους. Αυτό γιατί δεν είχαν φροντιστήρια και είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Μόλις τελείωναν τα μαθήματα πήγαιναν στην πλατεία, στο γήπεδο ακόμα και στις γειτονιές και εκεί πέρα έπαιζαν ποδόσφαιρο, μπάσκετ και κυνηγητό και μερικά βράδια παίζανε κρυφτό.

Τα παιδιά σήμερα μετά το σχολείο πηγαίνουν φροντιστήρια και ξένες γλώσσες, για να βοηθηθούν στα μαθήματα, ώστε ο ελεύθερος χρόνος να είναι ελάχιστος. Αλλά κάποια παιδιά αυξάνουν τον ελεύθερό τους χρόνο με τις εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλεϊ και άλλες δραστηριότητες

Εμένα θα μου άρεσε να ζω στην εποχή του μπαμπά μου, γιατί ήταν πιο ωραία και είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο τότε από τώρα.

Απόστολος Μανασσής

Μαθητής της Α΄ Γυμνασίου

48. Τα παιχνίδια σήμερα και στην εποχή των γονιών μας

Τα παιδικά χρόνια της μαμάς μου

Τι έκανε στον ελεύθερό της χρόνο:

Η γενιά της μαμάς μου, όταν ήταν παιδιά, στον ελεύθερο τους χρόνο έβγαιναν έξω στις αυλές και στις αλάνες, και έπαιζαν όλα τα παιδιά μαζί. Τα παιχνίδια που έπαιζαν ήταν ομαδικά, όπως κρυφτό, κυνηγητό, κεραμιδάκια, μηλάκια, μακριά γαϊδούρα κ.ά. Τότε δεν υπήρχαν ακόμη laptop, tablet, κινητά και υπολογιστές.

 

Ο ελεύθερος χρόνος των σημερινών παιδιών

Τα σημερινά παιδιά δεν έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο, γιατί το πρόγραμμά τους είναι πιο φορτωμένο, τα μαθήματα πιο δύσκολα και έχουν φροντιστήρια. Στον ελεύθερο χρόνο τους έχουν εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως: ποδόσφαιρο, μπάσκετ, καράτε κ.ά. Εκτός από αυτά είναι κολλημένα με τα κινητά, τα tablet, τα laptop και τους υπολογιστές. Αντί να βγαίνουν έξω να παίξουν και να κάνουν παρέες, κάθονται μέσα και παίζουν στα ηλεκτρονικά και κάνουν φίλους μέσα από αυτά.

Ένας μαθητής του Γυμνασίου Βυρώνειας