33. Το Γυμνάσιο, του Βασίλη Τσομπανίδη

     Το γυμνάσιο για εμένα ήταν και συνεχίζει να είναι (γιατί δε τελειώσαμε ακόμη) από τις πιο ωραίες στιγμές της σχολικής ζωής. Γέλια, πλάκες αστεία, φωνές, άγχος, φόβος, λύπη, το πλούσιο λεξιλόγιο του Σαμαρά, οι σπόντες θα μείνουν για πάντα στο μυαλό και στην καρδιά μου.

     Ακόμη θυμάμαι την πρώτη μέρα που βρέθηκα στην αυλή του γυμνασίου γεμάτος φόβο και άγχος για το τι θα αντιμετωπίσω. Γρήγορα, όμως, το γυμνάσιο κέρδισε εύκολα για εμένα τον τιμητικό τίτλο «δεύτερο σπίτι». Οι καθηγητές μας, όλοι με τις ιδιαιτερότητες και τα δικά τους, μας συνόδεψαν καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του εκπληκτικού ταξιδιού γνώσης, προσφέροντάς μας τα απαραίτητα εφόδια. Σαφώς υπήρχαν αρνητικές και δυσάρεστες στιγμές είτε στα μαθήματα είτε μεταξύ των παιδιών ή και με τους καθηγητές μας, αλλά δεν πιάνουν μία μπροστά σε εκείνες που μας έκαναν να γελάσουμε και να χαρούμε. Επικές και αξέχαστες στιγμές είχαμε πολλές. Όπως τότε με έναν συμμαθητή μας που με τις πλάκες και τα αστεία του έκανε εμένα και τον Σαμαρά να … «κατουριόμαστε» κυριολεκτικά από τα γέλια. Τώρα για το ποιος είναι ο αγαπημένος μου καθηγητής/-τρια και ποιον θεωρώ τον/την καλύτερο/-η, προτιμώ να μη το πω, αν και μέσα μου ξέρω πολύ καλά. 

     Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά πρώτα τους γονείς και τους καθηγητές μας που στάθηκαν και στέκονται ακόμη πλάι μας, μετά τους συμμαθητές μου που πραγματικά πιστεύω ότι είναι οι καλύτεροι που μπορεί κάποιος να έχει κάποιος και τρίτον και τελευταίο το Υπουργείο Παιδείας που για ένα ακόμη σχολικό έτος δε μας άφησε χωρίς τον κατάλληλο σχολικό εξοπλισμό και προσωπικό.

     Αχχ… πέρασε και αυτή η χρονιά.

Βασίλης Τσομπανίδης

Μαθητής της Γ΄ Γυμνασίου

32. Αποχαιρετισμός

     Πότε τελείωσε το δημοτικό; Πότε πέρασε και το γυμνάσιο; Και τώρα σειρά έχει το λύκειο. Μεγαλώσαμε, βλέπετε. Θυμάμαι να είμαι με αυτά τα παιδιά από το δημοτικό. Μεγαλώσαμε όλοι μαζί. Τα γέλια μας, οι πλάκες μας, οι στεναχώριες μας, πού και πού μαλώναμε αλλά πάνω από όλα τους αγαπώ όλους. Όπως πέρασε το δημοτικό, έτσι πέρασε και το γυμνάσιο, ευχάριστα. Μπορεί να είμαστε μόνο 13 παιδιά αλλά για εμένα οι συμμαθητές μου είναι σαν μια δεύτερη οικογένεια.

     Θυμάμαι τότε που πρωτοήρθα στο γυμνάσιο. Την ημέρα του αγιασμού ήμουν τόσο ενθουσιασμένη αλλά και ντροπαλή και φοβισμένη. Ενθουσιασμένη, επειδή μεγάλωσα, επειδή συνέχισα να έχω τους συμμαθητές μου, τους καινούριους καθηγητές και τα καινούρια μαθήματα. Ντροπαλή και φοβισμένη, δεν ξέρω γιατί. Ίσως επειδή ήταν και το λύκειο και τα άλλα παιδιά μας είχαν πει τόσα και τόσα για τους καθηγητές. Ότι ήταν αυστηροί, φώναζαν και μπορούσαν να σε βγάλουν έξω από την τάξη, εάν έκανες φασαρία. Δε θα ξεχάσω ποτέ το σοκ που έπαθα, όταν είδα όλα εκείνα τα βιβλία.

     Αρχίσαμε να γνωρίζουμε και τους καθηγητές. Αρχίσαμε να είμαστε πιο άνετοι, γέλια, πλάκες, χαρές, λύπες. Πάλι όλοι μαζί ήμασταν και πάλι όλοι μαζί τα περάσαμε. Και φυσικά οι εκδρομές μας που ήταν χωρίς τους γονείς μας, ό,τι καλύτερο. Δε θα ξεχάσω το σοκ και το άγχος που πέρασα στις εξετάσεις την πρώτη χρονιά. Όμως, πέρασαν και σύντομα στη β γυμνασίου τα ίδια συναισθήματα. Ξανά κυριαρχούσε πιο πολύ η χαρά και ο ενθουσιασμός αυτή τη φορά. Θα ξανάβλεπα τους φίλους μου. Μπορεί με κάποια παιδιά από την τάξη μου να μην κάνουμε ιδιαίτερη παρέα, όμως για μένα, όπως είπα και πιο πριν, μαζί τους μεγάλωσα και κατά έναν μεγάλο βαθμό είναι σαν αδέρφια μου και θα ήθελα να τους γνωρίσω καλύτερα.

     Είχε περάσει τόσο γρήγορα η χρονιά και τώρα να ’μαι στη γ γυμνασίου, 8 μέρες πριν κλείσουν τα σχολεία και αρχίσουν οι εξετάσεις.

    Θα μου λείψουν όλοι και όλα. Δε θέλω να τελειώσει αυτή η χρονιά, γιατί ξέρω πως αν τελειώσει θα χρειαστεί να φύγω από εδώ και θα τους χάσω όλους. Θα μου λείψουν. Αυτοί θα περνάνε ωραία όλοι μαζί αλλά εγώ θα είμαι σε άλλο σχολείο…

    Εύχομαι να μην τελείωνε ποτέ αυτή η χρονιά.

    Ήταν τα καλύτερα 3 χρόνια με την τάξη μου!

Μια μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου

31. Θυμάμαι, του Δημήτρη Αρχιτεκτονίδη

    Θυμάμαι, όταν πρωτοήρθα στην Α΄ Γυμνασίου, το Γυμνάσιο μου φαινόταν σαν φυλακή. Φοβόμουν, δεν ήμουν άνετος και το κυριότερο μας κορόιδευαν τα παιδιά του Λυκείου. Όμως, ευτυχώς είχα τους φίλους μου και τις παρέες μου. Τώρα, τα του μαθήματος, στην αρχή ήταν δύσκολα, μετά με τον καιρό συνήθισα.

    Όταν έφτασα στη Β΄ Γυμνασίου ήταν αλλιώς. Τα μαθήματα, τα παιδιά, η συμπεριφορά μας… Και στη Β΄ Γυμνασίου ήταν καλά, ήμασταν ακόμα χαλαρά. Ένα  ωραίο και αστείο περιστατικό που θυμάμαι ήταν τότε στις αρχές της άνοιξης. Είχαμε ένα μάθημα και, πριν μπούμε μέσα, όλη η τάξη παίζαμε μπάλα. Όταν, όμως, χτύπησε το κουδούνι, εμείς ακόμα παίζαμε. Βγήκε ο γυμνασιάρχης έξω και μας μοίρασε όλους από μία αποβολή. Αυτά από τη Β΄ Γυμνασίου, τώρα περιμέναμε την μεγάλη εκδρομή της τρίτης.

    Έφτασε η στιγμή να είμαι στα θρανία της Γ΄ Γυμνασίου που περίμενα πώς και πώς. Τα μαθήματα ήταν δύσκολα, η συμπεριφορά μας άλλαξε, οι παρέες μας άλλαξαν και γενικά άλλαξαν πολλά. Εγώ, όμως, το μόνο που με ένοιαζε ήταν να πάω αυτήν την εκδρομή. Όταν πέρασε ο καιρός και ήρθε η μέρα της εκδρομής, ήταν όλα τέλεια, απλά τέλεια!

Ένα έχω να πω για το Γυμνάσιο, είναι ένα από τα πιο ωραία ταξίδια που μπορεί να κάνει ένα παιδί…

Δημήτρης Αρχιτεκτονίδης

Μαθητής της Γ΄ Γυμνασίου

30. 9 Μαΐου 1945: το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της Μαρίας Τσελίκα

            Στις 9η του Μαΐου του 1945, η ναζιστική Γερμανία παραδίδεται άνευ όρων στους Συμμάχους. Έχουν προηγηθεί η πτώση του φασιστικού κράτους της Ιταλίας και η εκτέλεση από τους Παρτιζάνους του Μπενίτο Μουσολίνι. Ακολουθεί η παράδοση της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας στις 2-9-1945 και κάπως έτσι τελείωσε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Αλλά τι είναι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος;

            Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε με τη Γερμανική - Σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, τα ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου του 1939. Η εισβολή αυτή θα σηματοδοτούσε την έναρξη μιας αλυσιδωτής αντίδρασης η οποία θα επέφερε στην Ευρώπη μόνο, τριάντα έξι εκατομμύρια νεκρούς, πολλοί εξ αυτών άμαχοι, τρομερές και εκτεταμένες καταστροφές πόλεων, οικισμών, πλουτοπαραγωγικών πηγών και βιομηχανιών, μα κυρίως την πικρή γεύση των κτηνωδιών που έλαβαν μέρος, σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά με επίκεντρο τη ναζιστική Γερμανία.

            Στις 8 Μαΐου του 1945, η Γερμανία συνθηκολογεί με την άνευ όρων παράδοσή της στους Συμμάχους. Ο στρατηγός Γιουντλ από τη μεριά της Γερμανίας υπογράφει για την άνευ όρων παράδοση στο Reims (Ράιμς). Στις 9 Μαΐου η τελετή παράδοσης επαναλαμβάνεται με την οριστική συνθηκολόγηση της ναζιστικής Γερμανίας. Ακολούθησε μετά από τέσσερις σχεδόν μήνες, τη 2η Σεπτεμβρίου του 1945, η συνθηκολόγηση της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας, μετά από τη ρίψη των δύο ατομικών βομβών (6 Αυγούστου 1945 Χιροσίμα - 9 Αυγούστου Ναγκασάκι).

            Επιπρόσθετα, η επιθετικότητα του γερμανικού στρατού και των συμμάχων καθώς και ο ρηξικελευθισμός της νέας τακτικής πολέμου (πόλεμος "αστραπή" ή Blitzkrieg), σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της γερμανικής πολεμικής τεχνολογίας και βιομηχανίας, ερχόταν σε αντίθεση με τη σθεναρή και γενναία μεν, αδύναμη δε και μικροπρεπή οπλική αντίσταση των Συμμαχικών στρατευμάτων στη Σικελία, η απόκρουση των Γερμανών και η εισβολή των Σοβιετικών στην ανατολική Ευρώπη , το καλοκαίρι του 1943, αλλά περισσότερο η απόβαση στη Νορμανδία (D-Ray) στις 6-6-1944 σφράγισαν τη νικηφόρα πορεία των Συμμάχων έναντι των δυνάμεων του 'Άξονα.

            Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος αποτελεί απόρροια των αντισημιτικών αντιλήψεων της μη πλήρους εκτόνωσης των εντάσεων κατά των Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και της μεγάλης οικονομικής ύφεσης (μεγάλο Κραχ 1929), η οποία είχε ως αποτέλεσμα, αθροιστικά με τα παραπάνω και συνδυαστικά με  τα μεταπολεμικά μέτρα αποστρατικοποίησης και αποδυνάμωσης της Γερμανίας ως συνέπεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, τη δημιουργία μιας πολιτικής, διπλωματικής και κοινωνικοπολιτικής μηχανής, τέτοιας ώστε με τα πρόσωπα τα οποία πήραν μέρος στη διαχείριση αυτής της μηχανής, να επιτευχθεί η άνοδος του τρίτου Γερμανικού Ράιχ και μαζί με αυτό όλες οι θηριωδίες που επέφερε συνολικά ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.

Μαρία Τσελίκα

Μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου

29. Πρωτομαγιά

Την Πρωτομαγιά όλος ο κόσμος πήγε σε φίλους, σε συγγενείς κλπ. Εγώ με την οικογένειά μου πήγαμε σε κάτι φίλους στις Σέρρες. Εκεί ψήσαμε και φάγαμε. Εγώ με τη φίλη μου μιλήσαμε για πολλά θέματα.

Το τραπέζι είχε πολύ ωραία φαγητά, σαλάτες κ.ά. Επίσης, η αδερφή μου, επειδή πήρα το ποτήρι της, μου πέταξε νερό και έγινα μούσκεμα.

Όταν τελειώσαμε το φαγητό, φάγαμε και διάφορα γλυκά. Μετά το απόγευμα φύγαμε για το σπίτι και κάπως έτσι «πιάσαμε τον Μάη»!

Μια μαθήτρια του Γυμνασίου

28. Τα οφέλη του διαβάσματος για τα παιδιά

Στην εποχή της τεχνολογίας, θεωρείται θαύμα όταν τα παιδιά διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία και το αγαπούν ως δραστηριότητα.

Τα οφέλη όμως που αποκομίζει από αυτό το χόμπι προετοιμάζουν το παιδί που είναι στην προεφηβεία και εφηβεία, για ένα πλούσιο μέλλον με πνευματική αναζήτηση και καλλιέργεια, έτσι ακριβώς όπως λειτουργεί και με τους ενήλικες. Μερικά από τα παρακάτω οφέλη είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους το παιδί πρέπει να ξεκινά από νωρίς το διάβασμα.

1. Μειώνει το στρες. Καταρχάς, αποσπά ευχάριστα το μαθητή από όλα τα προβλήματα και τις έγνοιες της καθημερινότητες. Το μυαλό συγκεντρώνεται μόνο στο διάβασμα, χαλαρώνει την καρδιά αλλά και την ένταση στους μυς.
2. Είναι ο καλύτερος δάσκαλος. Είναι ο πιο έξυπνος τρόπος για να μάθει καινούριες λέξεις και τη χρησιμότητά του. Αν μάλιστα έχει σε μόνιμη θέση ένα λεξικό στο κομοδίνο του, τότε θα μπει στη διαδικασία να το ψάξει χωρίς να του το έχει υποδείξει κάποιος ενήλικας.
3. Ίσως του ξυπνήσει ένα λογοτεχνικό ταλέντο. Μπορεί να είναι ο αυριανός Stephen King αλλά να μην το ξέρει ακόμα. Και αν όντως σκοπεύει να γίνει συγγραφέας ή αρθρογράφος, θα πρέπει να αναπτύξει τις γλωσσικές και λογοτεχνικές του δεξιότητες.
4. Γίνεται εξυπνότερος. Όσο πιο ευρεία είναι η γκάμα των βιβλίων που διαβάζει, τόσο πιο πολλά ανακαλύπτει για τον κόσμο στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
5. Βελτιώνει τη μνήμη και την ικανότητα απομνημόνευσης. Το διάβασμα ‘αναγκάζει’ το παιδί να θυμάται ονόματα και λεπτομέρειες προκειμένου να κατανοήσει το τι διαβάζει.
6. Προλαμβάνει ασθένειες όπως η άνοια. Μπορεί να είναι πολύ νωρίς για ένα παιδί, αλλά το διάβασμα είναι μία συνήθεια που μένει για πάντα. Εξασκεί το μυαλό, το ‘ερεθίζει’ και προλαμβάνει τις ασθένειες που αφορούν στον εγκεφαλικό εκφυλισμό.
7. Διευρύνει τη φαντασία του. Είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο για ένα παιδί. Ανοίγει το μυαλό του και του επιτρέπει να πάει προς όποια κατεύθυνση επιθυμεί. Επίσης, φτιάχνει εικόνες τόσο έντονες σαν να παρακολουθεί ταινία.

http://www.in.gr/2018/05/03/life/kid/ta-terastia-ofeli-tou-diavasmatos-sta-paidia/

27. Εκδρομή στη λίμνη Κερκίνη

Την προηγούμενη βδομάδα πήγαμε με το σχολείο μου στη λίμνη Κερκίνη. Φορέσαμε σωσίβια κα μπήκαμε σε δύο βάρκες, σε μία η Α΄ και η Β΄ Γυμνασίου και σε μια άλλη η Γ΄ Γυμνασίου.

Καθώς φτάναμε στο δασάκι της λίμνης, ο οδηγός μας έκλεισε τη μηχανή, για να μην ενοχλήσουμε τα πουλιά. Καθίσαμε εκεί μέσα μια ωρίτσα. Ήταν εκπληκτικά!

Στο γυρισμό ο οδηγός έτρεχε γρήγορα με τη βάρκα, όλοι είχαμε τα χέρια μας στο νερό και γίναμε λίγο μούσκεμα. Ούτε που το καταλάβαμε πώς φτάσαμε στην όχθη…

Όταν βγήκαμε, βγάλαμε τα σωσίβια και καθώς τρέχαμε για το λεωφορείο συναντήσαμε και άλογα.

Ήταν πολύ ωραία! Θα ήθελε να ξαναπάω.

Μία μαθήτρια του Γυμνασίου