Η
Γιορτή, το «Όχι» και η παρέλασή μας
Παρασκευή 27
Οκτωβρίου. Όπως κάθε χρονιά, μαζευόμαστε στο σχολείο όλοι μας, όπως και κάθε
άλλη μέρα βέβαια, για τη γιορτή μας, την Επέτειο του «Όχι». Μαζευόμαστε λοιπόν
στον χώρο της προσευχής, όπου η διευθύντριά μας μάς διάβασε κάποια μηνύματα. Σειρά
είχε η αίθουσα προβολής, όπου κάποιοι μαθητές πήραν τα αριστεία τους. Επίσης,
παρουσιάστηκε η σημαία μας. Φέτος ο φιλόλογός μας, ο κύριος Στάμος, μας έβαλε
μια πολύ ωραία και στενάχωρη ταινία.
Το
«Όχι»
Η Επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει
την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε
το τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 στον Έλληνα πρωθυπουργό
Ιωάννη Μεταξά. Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄
Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940 (Βικιπαίδεια).
Η παρέλασή μας
Δεν λέω, φέτος κάναμε υπέροχη παρέλαση. Τώρα δεν ξέρω αν ήταν
από τις πρόβες που κάναμε ή για τον λόγο ότι θα ζητούσαμε από τους καθηγητές να
μας χαρίσουν μια ώρα μαθήματος ή φυσικά λόγω του πολύ κρύου, της βροχής και του
αέρα που μας έκαναν να τελειώνουμε γρήγορα, για να πάμε να κάτσουμε στην καφετέρια
που έκανε ζέστη. Αλλά, όπως και να είχε, ήταν και αυτός ένας τρόπος να
τιμήσουμε τους ήρωες που πολέμησαν. Αν μας σταματούσε τώρα λίγη βροχή, το κρύο
και ο αέρας ώστε να μην κάνουμε παρέλαση, δεν θα ήταν σωστό, γιατί άλλοι
άνθρωποι πριν από αρκετά χρόνια πολεμούσαν στο χιόνι και τη βροχή και σε πολύ
περισσότερο κρύο σε σχέση με την ώρα της παρέλασης, για να είμαστε εμείς τώρα
ελεύθεροι. Άξιζαν όλα: ωραία σχολική γιορτή, Εθνική γιορτή, παρέλαση.
Ελένη
Μερτσανίδου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου