21. Η Καθαρά Δευτέρα, της Μαρίας Τσομπανίδου

Αφού πέρασαν οι Αποκριές με τους χορούς και τα γλέντια, ήρθε η Καθαρά Δευτέρα, η πρώτη μέρα της Σαρακοστής. Η μητέρα μου, φυσικά, είχε ψωνίσει όλα τα νηστίσιμα εδέσματα.

Πήραμε, με τον αδερφό μου και τους γονείς μου, τους πολύχρωμους χαρταετούς και ξεκινήσαμε με τα παιδιά έξω από το χωριό, σε μια τοποθεσία κοντά στο γήπεδο. Είναι μια θαυμάσια τοποθεσία, για να πετάξεις τον χαρταετό. Ο χώρος αυτός κάθε χρόνο τέτοια μέρα κατακλύζεται από πολύ κόσμο, όχι μόνο από ντόπιους αλλά και από τα γύρω χωριά.

Ο καιρός δεν ήταν ζεστός. Είχε αρκετό κρύο αλλά εμάς δε μας άγγιζε. Χαιρόμασταν με τα τρελά παιχνίδια των χαρταετών μας. Με τον αδερφό μου τρέχαμε ασταμάτητα πέρα-δώθε. Ο αετός μου πετούσε στα ύψη και εγώ πετούσα από χαρά. Ο ουρανός γέμισε από χαρταετούς. Τι όμορφοι ήταν με τα φανταχτερά τους χρώματα! Πολλοί έπεσαν πάνω σε δέντρα και σχιστήκανε. Οι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, χαίρονταν στην εξοχή και δε χόρταιναν να βλέπουν το υπέροχο θέαμα με τους χαρταετούς στα ύψη.

Λίγα μέτρα πιο κάτω είχε στηθεί γλέντι από την ποδοσφαιρική ομάδα «Δόξα Βυρώνειας». Κάποια ώρα κατεβήκαμε κι εμείς γιατί η κούραση και ο καθαρός αέρας μας άνοιξε την όρεξη.

Φάγαμε με λαιμαργία τα νόστιμα φαγητά, ενώ κάποιοι άλλοι χόρευαν. Κουρασμένοι και ευτυχισμένοι γυρίσαμε σπίτι.

Και του χρόνου με την βοήθεια του Θεού θα περιμένω αυτήν την ημέρα.

Μαρία Τσομπανίδου

Μαθήτρια της Α΄  Γυμνασίου