Δευτέρα 16
Απριλίου 18-04-2018
Αξέχαστο θα μου μείνει το φετινό
Πάσχα.
Το Μεγάλο Σάββατο, λίγο πριν απ’ τα
μεσάνυχτα, ακούστηκαν οι καμπάνες χαρμόσυνα. Με πολλή χαρά όλοι στο σπίτι
πήραμε τις λαμπάδες μας και ξεκινήσαμε για την εκκλησία. Από όλους τους δρόμους
άνθρωποι πήγαιναν σ’ αυτήν.
Η εκκλησία ήταν φωτολουσμένη και
γεμάτη κόσμο. Οι παπάδες μαζί με τους ψάλτες έψελναν μελωδικά τα ωραία
τροπάρια. Γέροι, νέοι, γυναίκες και παιδιά άκουγαν τα τροπάρια με ευλάβεια.
Ξαφνικά, έσβησαν όλα τα φώτα. Ο
παπάς βγήκε στην Ωραία Πύλη με μια λαμπάδα με το Άγιο Φως και, κινώντας την
σταυρωτά, έψελνε με γλυκιά φωνή: «Δεύτε λάβετε φως…». Όρμησαν τότε πολλοί μαζί
και άναψαν τις λαμπάδες τους από τη λαμπάδα του παπά. Φωτίστηκε η εκκλησία κι
όλα έγιναν ολόφωτα.
Ύστερα, οι πιστοί ακολουθώντας τον
παπά και τους ψάλτες βγήκαν στην αυλή της εκκλησίας. Η αυλή λαμποκοπούσε από
πολλές αναμμένες λαμπάδες. Πάνω σε μια ξύλινη εξέδρα ανέβηκαν οι
λαμπροφορεμένοι παπάδες και οι ψάλτες. Από εκεί ακούσαμε με ευλάβεια το
Ευαγγέλιο της Ανάστασης κι αμέσως ο παπάς έψαλε το «Χριστός Ανέστη».
Το τι έγινε δεν περιγράφεται. Σωστό πανηγύρι
χαράς ήταν εκείνο που ακολούθησε. Οι καμπάνες χτυπούσαν χαρούμενα, οι
χριστιανοί εύχονταν ο ένας τον άλλον και άλλαζαν φιλιά αγάπης.
Πολλά βεγγαλικά έσχιζαν το σκοτάδι
τη νύχτας. Εγώ φοβήθηκα και μπήκα μέσα στην εκκλησία, για να μην έρθει κανένα
πυροτέχνημα επάνω μου. Όλα τα πρόσωπα των ανθρώπων ήταν χαρούμενα, γελούσαν και
τσούγκριζαν τα κόκκινα αυγά τους. Σε λίγο οι παπάδες μπήκαν μέσα στην εκκλησία, για να συνεχίσουν τη λειτουργία. Λίγοι
πιστοί έμειναν, οι περισσότεροι έφυγαν, για να φάνε τη μαγειρίτσα.
Όταν φτάσαμε στο σπίτι, ο πατέρας
μου έκανε έναν σταυρό με τον καπνό της αναστάσιμης λαμπάδας του, στο πάνω μέρος
της πόρτας. Η μητέρα μου άναψε την καντήλα με το Άγιο Φως.
Έπειτα, όλη η οικογένεια φάγαμε τη
μαγειρίτσα και τσουγκρίσαμε τα κόκκινα αυγά. Ευχόμασταν Χριστός Ανέστη! Αληθώς
Ανέστη! Χρόνια Πολλά!
Μαρία Τσομπανίδου
Μαθήτρια της Α΄ Γυμνασίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου