23. O κακός καθηγητής, της Αναστασίας Τσακιρίδου

         Τόσα χρόνια στο σχολείο, πρώτη φορά συναντάω έναν κακό καθηγητή. Τώρα θα με ρωτήσετε για ποιον λόγο τον αποκαλώ κακό.

        Τον αποκαλώ με αυτήν την χαρακτηριστική λέξη, γιατί όντως είναι κακός. Όταν τον πρωτογνώρισα στην αρχή της χρονιάς, δε μου έκατσε η φάτσα του. Έχει μια κακιασμένη φάτσα που σε τρομάζει από χιλιόμετρα. Ντύνεται πάντα σοβαρά με κουστούμι και γραβάτα, τα μόνα χρώματα που φοράει είναι το μαύρο, το σκούρο γκρι και το σκούρο μπλε. Έχει πάντα ύφος σοβαρό, τον έχω δει να γελάει μόνο πέντε- έξι φορές μέσα ση σχολική χρονιά.

    Όταν μπαίνει στην τάξη, είναι πάντα αυστηρός και δε σηκώνει από αστεία. Μας κοιτάει όλους, έναν έναν ξεχωριστά. Στο μάθημά του δεν τολμάει κανείς να ανοίξει το στόμα του, μόνο για να πούμε μαθήματα το ανοίγουμε. Μας βάζει πάρα πολλά μαθήματα, γιατί λέει ότι έτσι πρέπει να γίνεται στο σχολείο, για να το μαθαίνουμε πολύ καλά, γιατί λέει ότι, αν δε τα μάθουμε, δε θα περάσουμε πουθενά. Δε βάζει ποτέ εικοσάρια, ακόμα και στον καλύτερο μαθητή. Λέει ότι το είκοσι δεν αξίζει σε κανέναν. Εγώ όμως διαφωνώ, γιατί δεν είναι καθόλου δίκαιο για κανέναν, ειδικά γι’  αυτούς που προσπαθούν πραγματικά.

       Αυτά είχα να πω για τον κακό καθηγητή μας, ή τουλάχιστον έτσι τον βλέπουμε εγώ και όλοι μου οι συμμαθητές. Γι’ άλλους δεν ξέρω.

       Εύχομαι να μην σας τύχει ποτέ ένας τέτοιος καθηγητής.

Αναστασία Τσακιρίδου

Μαθήτρια της Γ΄  Γυμνασίου