38. Ο πρώτος μας χορός, της Μαρίας Τσομπανίδου

Οι τάξεις του Γυμνασίου στο οποίο φοιτώ, δεν είχαν διοργανώσει ποτέ έναν χορό όλες μαζί. Οπότε φέτος έγινε η διαφορά. Αποφασίσαμε η τάξη μου και η Γ΄ Γυμνασίου να οργανώσουμε τον πρώτο μας χορό. Εκείνη τη στιγμή ο ενθουσιασμός μας ήταν μεγάλος.

Έπειτα, εγώ με κάποια άλλα παιδιά της τάξης μου ενημερώσαμε τους καθηγητές και τους ζητήσαμε να κάνουμε κάποιες συνελεύσεις, για να παρθούν όλες οι αποφάσεις. Στη συνέχεια, αφού συμφωνήσαμε για όλα και πήραμε τις κατάλληλες αποφάσεις, είχε έρθει η στιγμή για τη δημιουργία της αφίσας. Για τη δημιουργία της απευθυνθήκαμε σ’ έναν καθηγητή, ο οποίος σε μόλις μία ημέρα την είχε τοιχοκολλήσει κιόλας στον πίνακα ανακοινώσεων του σχολείου. Εμείς, μόλις την είδαμε χαρήκαμε τόσο πολύ που αρχίσαμε να παίρνουμε αντίγραφα, για να τα κολλήσουμε σε όλα τα σημεία που επιθυμούσαμε. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, αφού είχαν τελειώσει όλες οι ετοιμασίες, το άγχος άρχισε να ανεβαίνει στα ύψη και οι μέρες να μετρούν αντίστροφα.

Να όμως που έφτασε αυτή η ημέρα που όλοι περιμέναμε. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη, η Παρασκευή. Το πρωί, λοιπόν, της Παρασκευής, ως συνήθως είχαμε σχολείο. Νιώθαμε πως οι ώρες δεν περνούσαν και η ανυπομονησία μας γινόταν όλο και πιο μεγάλη.

Παρόλα αυτά το βράδυ πλησίαζε και όλοι περιποιούμασταν και προετοιμαζόμασταν, βάζοντας τα καλά μας. Μέχρι που έφτασε εκείνη η στιγμή, που πήγαμε στο μαγαζί. Περιμέναμε λίγη ώρα να μαζευτούν οι γνωστοί αλλά και οι φίλοι μας. Η μουσική έπαιζε δυνατά και τα τραγούδια ήταν πολύ «ανεβαστικά». Στη συνέχεια, το μαγαζί γέμισε. Τότε νομίζω είχε έρθει η ώρα της διασκέδασης. Γι’ αυτό αφήσαμε πίσω μας όλες τις έγνοιες και το ευχαριστηθήκαμε.

Με αυτόν τον τρόπο έκλεισε ένας όμορφος κύκλος, μια καινούρια εμπειρία που θα μας μείνει στο μυαλό. Αλλά νομίζω πως θα διοργανώσουμε πολλούς ακόμα στο μέλλον.

Μαρία Τσομπανίδου

Μαθήτρια της Β΄ Γυμνασίου